Особено сме почестени, а истовремено и благодарни кон Вас, благоверен Претседателе Радев, што токму Вие сте пър- виот Претседател на друга дър - жава, којшто ја посетува илјадалетната Бигорска Обител. Ние веруваме дека оваа посета вооп- што не е случајна. Едноставно, светиот и славен Пророк, Претеча и Кръсител Јован, кој на своја служба не повикал и нас последните и недостојните, из­молил од Бога така - първиот чо­век на некоја държава, што ке го посети неговиот древен Манас­тир, да биде токму од братска Бугарија. И ако добро расуди- ме, тоа и не едноставна случај- ност, туку се случува токму во годината кога Охридската архи- епископија, чијшто пръв Архи­епископ беше ктиторот на на­шата Обител, секогаш спомну- ваниот отец наш мегу Светии­те, Јован Дебранин, ја слави својата илјадагодишнина. Ние цвръсто веруваме дека оваа по- сета на Вашето Превосходство е јасно показателство дека нај- блискиот ни бугарски народ и неговото правителство ке про- должат братольубиво да ги поддржуваат, како и досега, це- ловитоста, напредокот и благо- успеваньето на Република Ма- кедонија и нејзините жители, не само на внатрешно, туку и на надворешно поле. Таквата не- себична поддръшка, во иднина ке покаже уште појасно кои се вистинските пријатели и брака на македонскиот народ и него­вата държава. Всушност, во Ва­шето присуство овде, ние го гледаме братольубието на це- лиот бугарски народ.

Би сакал да ја искажам и на­шата преголема благодарност кон Неговото Светејшество, Патријархот Неофит, и кон Светиот Синод на Бугарската православна църква, што бла­гослови да ве испрати денес вас, Високопреосвештени отци, на наша сеопшта радост. А за­едно се радува поради вас не са­мо нашата Охридска архиепис- копија и нејзината паства, туку и душите на богомудрите ни предци, кои живееја и заминаа од овој свет со нескръшлива ве­ра дека духовното сродство мегу македонскиот и бугарски- от народ ке остане вечно. Ток­му затоа, богольубиви архие­реи, наш заеднички свештен долг е да го продолжиме нивно- то вдахновувачко дело на льу- бов и единство. А на^овършен израз на тоа братольубие е, се- како, единството во Божестве­ната Евхаристија, во сослуже- нието на Светите и страшни Xристови Тајни, кои се оска и цел на нашето суштествуванје. Таквото заедништво бива бла­гословено од Бога, така што не- ма никаква причина да се при- теснуваме и да стравуваме, ту­ку едноставно, треба само евангелско дело да извършиме, дејатели на Божјата льубов да се покажеме.

И најпосле, бидејки за крат­ко започнуваат светите денови на Великата Четириесетница, во навечерието на Неделата на простуванјето, јас, најмалиот и грешниот, би сакал од најскри- еното место на моето сърце да побарам од сите вас прошка за моите прегрешенија, а и удвое­ни молитви за моето смирено монашко братство. Но најмно- гу од се, молитви и труд за она за коешто копнее секое правос­лавно сърце во Македонија, ве- рувам и во православниот свет - да се исцели големата рана на Православието и Охридската архиепископија, во годината ко­га го празнува своето илјадоле- тие, да го доживее своето приз­наваме и да го добие местото во семејството на помесните Пра­вославни Църкви, со посебен Томос од "Мајката на сите Цър­кви", светата Вселенска патри- јаршија, како што впрочем на­лага божествениот църковен ред.

Уште еднаш изразувајки ја целодушната благодарност кон многуценетите гости од братс­ка Бугарија, просам од Бога за сите добра и богоугодна Чети­риесетница.